வடக்கு கிழக்கு பிரதேசங்களுக்கான நிதி ஒதுக்கீடுகள் – சாதகம் என்ன பாதகம் என்ன?

முப்பது வருட போரின் வடுக்களிலிருந்து குறிப்பாக 2009 ஆம் ஆண்டு இறுதிப் போரின் துயரங்களில் இருந்து மீளத் துடிக்கும் வடக்கு – கிழக்கு மண்ணுக்கு, ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்க நேற்று வியாழக்கிழமை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பித்த 2027 ஆம் ஆண்டுக்கான பாதீட்டுத் திட்டம் புதியதொரு விவாதக் களத்தைத் திறந்துவிட்டுள்ளது.

பல தசாப்தங்களாக அபிவிருத்திப் பாதையில் பின்தள்ளப்பட்டிருந்த தமிழர் தாயகப் பகுதிகளுக்குப் பல பில்லியன் ரூபாய் நிதி ஒதுக்கீடுகள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளமை ஒருபுறம் பொருளாதார எதிர்பார்ப்புகளைத் தூண்டியிருந்தாலும், மறுபுறம் ஆழமான கேள்விகள் எழுந்துள்ளன.

இந்த பாதீட்டுத் திட்டத்தின் சாதகமான அம்சங்களை நோக்கும்போது, வடக்கு – கிழக்கின் நீண்டகால உட்கட்டமைப்புத் தேவைகளுக்கு நேரடி நிதி ஒதுக்கப்பட்டிருப்பது முதன்மையானதாகத் தெரிகிறது.

குறிப்பாக, காங்கேசன்துறை துறைமுகத்தின் பயணிகள் முனையத்தை அபிவிருத்தி செய்ய 2 பில்லியன் ரூபாயும், திருகோணமலை துறைமுக அபிவிருத்திக்கு 1.3 பில்லியன் ரூபாயும் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

இதனுடன் திருகோணமலை எண்ணெய்க் குதத் தொகுதியின் 29 தாங்கிகளை அபிவிருத்தி செய்யச் சர்வதேச முதலீடுகளை ஈர்க்கவும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

விவசாயம் மற்றும் நீர்ப்பாசனத் துறையைப் பொறுத்தவரை, வவுனியா மற்றும் மன்னார் மாவட்ட மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்தும் கீழ் மல்வத்து ஓயா திட்டத்தைத் துரிதப்படுத்த 7.5 பில்லியன் ரூபாயும், மட்டக்களப்பு மற்றும் அம்பாறை மாவட்டங்களின் நீர் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யவும் வெள்ள அபாயத்தைத் தடுக்கவும் முந்தனை ஆறு வடிநிலத் திட்டத்திற்காக 1 பில்லியன் ரூபாயும் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது.

மேலும், யாழ்ப்பாணம், மட்டக்களப்பு, வவுனியா உள்ளிட்ட 10 நகரங்களை நவீனமயமாக்க 2.7 பில்லியன் ரூபாயும், திருகோணமலை, கந்தளாய், கல்முனை உள்ளிட்ட 19 நகரங்களின் அபிவிருத்திக்கு மேலதிகமாக 5 பில்லியன் ரூபாயும் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

கொழும்பை விடப் பிராந்திய நகரங்களில் முதலீடு செய்வோருக்குக் காணி ஒதுக்கீட்டுத் தாமதங்களை நீக்கி விசேட சலுகைகள் வழங்கப்படும் என்ற அறிவிப்பும், ஜனவரி மாதத்திலேயே ஒப்பந்தங்களை வழங்கும் பொதுக் கொள்முதல் சீர்திருத்தங்களும் உள்ளூர் தொழில்வாய்ப்புகளை உருவாக்கும் ஆக்கபூர்வமான நகர்வுகளாகப் பொருளாதாரத் தரப்புகளால் பார்க்கப்படுகின்றன.

இருந்தாலும், இந்த அறிவிப்புகளின் மறுபக்கத்தில் உள்ள பாதகங்களும் நடைமுறைச் சவால்களும் மிகவும் பாரதூரமானவை.

கடந்த 2026 ஆம் ஆண்டு பாதீட்டில் மூலதன அபிவிருத்திக்காக ஒதுக்கப்பட்ட 1,380 பில்லியன் ரூபாயில், ஆண்டின் முதல் ஒன்பது மாதங்களில் 30 சதவீதத்திற்கும் குறைவான நிதியே, அதாவது சுமார் 385 பில்லியன் ரூபாய் மட்டுமே செலவிடப்பட்டுள்ளதை ஜனாதிபதியே தனது உரையில் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளார்.

நிர்வாகத் தாமதங்களால் கடந்த ஆண்டு ஒதுக்கப்பட்ட நிதியையே முறையாகச் செலவிட முடியாத அரசாங்கம், 2027 ஆம் ஆண்டில் 2 ரில்லியன் ரூபாய் மூலதன முதலீட்டை எவ்வாறு வெற்றிகரமாக நடைமுறைப்படுத்தப் போகிறது என்ற கேள்வியை பொருளாதார ஆய்வாளர்கள் எழுப்புகின்றனர்.

அத்துடன், ஒட்டுமொத்த பாதீட்டுப் பற்றாக்குறை 1.753 ரில்லியன் ரூபாயாக உயர்ந்துள்ள நிலையில், வரிச் சலுகைகளால் அரசாங்கத்திற்கு 28.4 பில்லியன் ரூபாய் வருமான இழப்பு ஏற்படுகிறது.

மத்திய கிழக்குப் போர்ச் சூழலால் 4.4 பில்லியன் டொலரைத் தாண்டியுள்ள எரிபொருள் இறக்குமதிச் செலவும், எல் நினோ காலநிலை மாற்றங்களும் 2027 இல் இத்திட்டங்களை முழுமையாகச் செயற்படுத்துவதற்குப் பெரும் முட்டுக்கட்டையாக அமையக்கூடும்.

பொருளாதாரக் கணக்குகளுக்கு அப்பால், ஈழத்தமிழர்களின் உணர்வுபூர்வமான மற்றும் அரசியல் கோணத்திலிருந்து நோக்கும்போது இத்திட்டங்கள் பலத்த சந்தேகங்களைக் கிளப்புகின்றன.

மன்னார் மற்றும் பூநகரிப் பகுதிகளில் காற்றாலை மற்றும் சூரிய மின்சக்திப் பூங்காக்கள் அமைத்தல், மன்னாரில் நான்கு கடல்சார் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு ஆய்வுத் தொகுதிகளைத் திறந்துவிடுதல் மற்றும் முதலீடுகளுக்காக அரச காணிகளை விரைவாக ஒதுக்குதல் ஆகிய நடவடிக்கைகள், வடக்கு – கிழக்கின் பூர்வீகக் காணி உரிமைகளுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் அச்சுறுத்தலாக மாறிவிடுமோ என்ற அச்சம் பிராந்திய மட்டத்தில் நிலவுகிறது.

சுற்றுலா மற்றும் அபிவிருத்தித் திட்டங்களின் வருவாய் உள்ளூர் மக்களின் கைகளுக்குச் செல்லாமல், வெளித்தரப்பு முதலீட்டாளர்களையே சென்றடைவதாகவும் விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

இறுதியாக, இலங்கைப் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையின் நன்மைகளை அனைத்துப் பிராந்தியங்களுக்கும் சமமாகப் பகிர்ந்து நாட்டை ஒருங்கிணைப்பதே தமது நோக்கம் என அரசாங்கம் முன்வைக்கும் வாதத்திற்கும், ஈழத்தமிழர் தரப்பின் அரசியல் பார்வைக்கும் இடையே பாரிய இடைவெளி காணப்படுகிறது.

வெறுமனே துறைமுகங்களையும் வீதிகளையும் புனரமைப்பதன் மூலம், ஒரு இனத்தின் நீண்டகால அரசியல் அபிலாசைகளையும், அதிகாரப் பகிர்வுக்கான கோரிக்கைகளையும், இனப்பிரச்சினைக்கான நிரந்தரத் தீர்வையும் ஈடுசெய்துவிட முடியாது என்பது தெரிகிறது.

இலங்கை ஒற்றையாட்சி அரசின் கட்டமைப்புக்குள் பொருளாதாரச் சலுகைகளைக் காட்டி, சர்வதேச சமூகத்திற்கும் உள்நாட்டிற்கும் இலங்கையில் இனப்பிரச்சினை இல்லை என்ற தோற்றப்பாட்டை உருவாக்கவும், வடக்கு – கிழக்கில் வாக்கு வங்கியைத் தக்கவைக்கவும் இவ்வாறான கவர்ச்சிகரமான அறிவிப்புகள் வெளியிடப்படுகின்றன என்ற கருத்து மக்களிடம் உண்டு.

ஆகவே, 2027ஆம் ஆண்டு பாதீடு என்பது வடக்கு – கிழக்கு மக்களின் உண்மையான விடிவிற்கான பொருளாதாரப் பாய்ச்சலா அல்லது அரசியல் உரிமைகளை மழுங்கடிக்கும் வாக்கு அரசியல் வியூகமா என்பதைக் காலமும் அதன் செயற்பாட்டு வேகமுமே தீர்மானிக்கும்.

செய்து முடிக்கப்பட்ட திட்டங்கள், அரைகுறையில் நிறுத்தப்பட்ட திட்டங்கள் மற்றும் செய்யப்படாமல் உள்ள திட்டங்கள் பற்றிய சுருக்கமான விபரங்கள் பின்வருமாறு.

செய்து முடிக்கப்பட்டவை மற்றும் முன்னேற்றம் கண்டவை

• டிஜிற்றல் கல்வி மற்றும் நலன்புரித் திட்டங்கள். தெரிவுசெய்யப்பட்ட பாடசாலை மாணவர்களுக்கான பிராட்பேண்ட் இணைய வவுச்சர்கள் வழங்கும் திட்டமும், அஸ்வெசும போன்ற நேரடி நிவாரணக் கொடுப்பனவுகளும் வெற்றிகரமாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
• ஆரம்பக்கட்ட சுகாதார மற்றும் நன்னடத்தை சேவைகள். வடமாகாண சுகாதார அமைச்சின் கீழ் கிராமிய ஆயுர்வேத மருத்துவமனைகள் புனரமைப்பு, மருத்துவ உபகரணக் கொள்வனவு மற்றும் சிறுவர் நன்னடத்தைத் திட்டங்களின் முதற்கட்டப் பணிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டுள்ளன.
• சர்வதேச நிதி உடன்படிக்கைகள். வடக்கு, கிழக்கு ஒருங்கிணைந்த பிராந்திய அபிவிருத்தித் திட்டத்திற்கான 100 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர் உலக வங்கிக் கடன் உடன்படிக்கை பேச்சுவார்த்தைகள் நிறைவடைந்து அமைச்சரவை அங்கீகாரம் பெறப்பட்டுள்ளது.

அரைகுறையில் நிற்பவை மற்றும் மந்தகதியில் உள்ளவை

• விளையாட்டு உட்கட்டமைப்பு அபிவிருத்திகள். பாதீட்டில் ஒதுக்கப்பட்ட நிதியில் மன்னார், வவுனியா விளையாட்டுத் தொகுதிகள் (ரூ. 225 மில்லியன்) மற்றும் கல்முனை விளையாட்டு அரங்கம் (ரூ. 150 மில்லியன்) ஆகியவற்றின் கட்டுமானப் பணிகள் இன்னும் நிறைவடையாமல் இடைநடுவில் உள்ளன.
• இந்திய நிதியுதவி முன்னுரிமைத் திட்டங்கள். கிழக்கு மாகாணத்தில் 2026 மே மாதம் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஆடை மற்றும் துணிகளை பயன்படுத்தி செய்யப்படும் கைப்பணி பயிற்சி நிலையங்கள், குறைமாத சிசுப் பராமரிப்புப் பிரிவு மற்றும் கண், காது, மூக்கு, தொண்டை சிகிச்சைப் பிரிவுகள் ஆகிய 6 திட்டங்கள் ஆரம்பக்கட்ட கட்டுமான நிலைகளிலேயே உள்ளன.
• மீள்மதிப்பீடு செய்யப்படும் மாகாணத் திட்டங்கள். வடமாகாண சபையின் கீழ் முன்னெடுக்கப்படும் பல கட்டுமானத் திட்டங்கள் விலைவாசி உயர்வு மற்றும் கேள்விமனு (Tender) தாமதங்கள் காரணமாக மீள்மதிப்பீடு செய்யப்பட்டு மெதுவாக நடைபெறுகின்றன.
• அனர்த்த மீளமைப்புப் பணிகள். ‘டிட்வா’ (Ditwah) பாதிப்புகளுக்கான புனரமைப்பு வேலைத்திட்டங்கள் முழுமையாக முடிக்கப்படாமல் தொடர்ந்தும் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன.

செய்யாமல் விடப்பட்டவை மற்றும் ஆரம்பிக்கப்படாதவை

• இடம்பெயர்ந்தோருக்கான மீள்குடியேற்றம். வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் இடம்பெயர்ந்த சுமார் 13,000 குடும்பங்களை மீள்குடியமர்த்துவதற்கான அடிப்படை நடவடிக்கைகள் 2026 ஆம் ஆண்டில் முன்னெடுக்கப்படவில்லை. இதனால் இத்திட்டம் 2027ஆம் ஆண்டு பாதீட்டுத் திட்டத்தில் மீண்டும் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது.
• பாரிய முதலீட்டு மற்றும் காணி சார்ந்த திட்டங்கள். அரச காணிகளை ஒதுக்குவதில் நிலவும் நிர்வாகத் தாமதங்கள் காரணமாக, யாழ்ப்பாணம் உள்ளிட்ட வடக்கு, கிழக்குப் பகுதிகளில் திட்டமிடப்பட்ட பல முதலீட்டுத் திட்டங்கள் ஆரம்பிக்கப்படாமல் முடங்கியுள்ளன.

பயன்படுத்தப்படாத மூலதன நிதி ஒதுக்கீடுகள். நாடு முழுவதும் 2026 ஆம் ஆண்டின் முதல் ஒன்பது மாதங்களில் ஒதுக்கப்பட்ட மூலதன நிதியில் சுமார் 72% (ரூ. 995 பில்லியன்) செலவிடப்படாமல் எஞ்சியுள்ளது. இதன் விளைவாக வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாண சபைகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பல புதிய கிராமிய அபிவிருத்தி மற்றும் நீர்ப்பாசனப் பணிகள் ஆண்டின் இறுதிப் பகுதி வரை ஆரம்பிக்கப்படாமல் உள்ளன.